براساس‌ آمارگيري‌ و آخرين‌ تقسيمات‌ كشوري در سال1385، استان‌ كردستان‌ داراي نه شهرستان‌، 12 شهر، 27 بخش‌ و 84 دهستان‌ است و همچنين‌ داراي‌ 1767 آبادي‌ داراي‌ سكنه‌ و 192 آبادي‌ خالي‌ از سكنه‌ است‌.

شهرستان ها
براساس‌ آمارگيري‌ و آخرين‌ تقسيمات‌ كشوري در سال1385، استان‌ كردستان‌ داراي نه شهرستان‌، 12 شهر، 27 بخش‌ و 84 دهستان‌ است و همچنين‌ داراي‌ 1767 آبادي‌ داراي‌ سكنه‌ و 192 آبادي‌ خالي‌ از سكنه‌ است‌. شهر سنندج مركز استان است و شه��ستانهاي آن شامل سقز، بانه، بيجار، قروه، مريوان، سروآباد، سنندج، كامياران و ديواندره مي‌باشد.

 شهرستان بانه
مركز شهرستان‌ بانه‌ در فاصله‌ 270 كيلومتري‌ شمال‌ باختري‌ سنندج‌، در ابتداي‌ راه‌ آسفالت‌ بانه-مهاباد قرار گرفته‌ است. شهرستان‌ بانه‌ داراي‌ چهار شهر بانه‌، آرمرده‌، بوئين‌ و كاني‌ سور است‌ و جمعيت‌ آن‌ حدود 119332 نفر برآورد شده‌ است.

شهرستان بیجار
شهر بيجار مركز اين‌ شهرستان‌، در 140 كيلومتري‌ شمال‌ شرقي‌ سنندج‌ و در مسير راه‌ آسفالته‌ سنندج-زنجان‌ قرار دارد. رودخانه‌ دايمي‌ قزل‌اوزن‌ از شمال‌ و شمال‌ باختري‌ اين‌ شهر مي‌گذرد. شهرستان‌ بيجار به‌ جز مركز آن، داراي‌ شهرهاي‌ ياسوكند و بابارشاني‌ است‌ و جمعيت‌ آن‌ حدود 116073 نفر برآورد شده‌ است.

شهرستان دیواندره
شهرستان‌ ديواندره‌ از شمال‌ به‌ شهرستان‌ تكاب‌، از شرق‌ به‌ بيجار، از جنوب‌ به‌ سنندج‌، از غرب‌ به‌ سقز و از جنوب‌ غربي‌ به‌ بخش‌ سرشيو شهرستان‌ مريوان‌ محدود مي‌شود. شهر ديواندره‌ مركز شهرستان‌ در فاصله‌ 99 كيلومتري‌ شمال‌ سنندج‌ و در مسير جاده‌ آسفالت‌ سنندج-سقز قرار دارد. شهر ديگر اين‌ شهرستان‌ زرينه‌ است‌ و جمعيت‌ شهرستان‌ طبق‌ برآورد سال‌ 1379، 88983 نفر بوده‌ است.

در ترکیب جمعیت استان کردستان، جامعه عشایری جایگاه ویژه ای دارد. عشایر این استان از طوایف قدیمی کرد هستند که با زبان کردی سخن می گویند و بیشتر آن ها اسکان یافته اند و عمدتاً به دامپروری می پردازند. عشایر این استان بیشتر در مناطق بانه، سقز، مریوان، دیواندره، سنندج و اورامانات که کوهستان های بلند و دره های عمیق دارد به سر می برند. کوچ این طوایف کوتاه و محدود است و غالباً در کوهپایه های محل زندگی خود رمه گردانی می کنند. مهم ترین ایلات کردستان عبارتند از: شیخ اسماعیلی، دراجی، سورسوری، لک، کوماسی، گلباغی، منمی و قال قالی.


محیط طبیعی 

استان کردستان با وسعت 29137 کیلومتر مربع در غرب ایران واقع شده است. این استان بین مدارهای 34 درجه و44 دقیقه و 36 درجه و 30 دقیقه شمالی و بین نصف النهارهای 45 درجه و 31 دقیقه و 48 درجه و 16 دقیقه شرقی قرار دارد. این استان ازشمال با آذربایجان غربی و بخشی از زنجان، از شرق با استان همدان و بخش دیگری از استان زنجان، از جنوب با استان کرمانشاه و از سمت غرب با کشور عراق هم مرز است. این استان دارای 10 شهرستان، 27 بخش، 84 دهستان و 23 شهر می باشد.
استان كردستان به لحاظ دارا بودن پتانسیل های خوب از جمله آب و خاك و معادن می تواند در زمینه تولیدات صنعتی رشد و توسعه یابد. استان دارای ذخایر قابل توجه مواد معدنی است و سنگ های تزئینی با تنوع فراوان در رنگ، شاخص ترین ماده معدنی منطقه می باشد.
استان كردستان با ميانگين بارندگي سالانه حدود 500 ميلي ليتر از جمله استانهاي با بارش متوسط در كشور است.

پیشینه تاریخی
استان‌ كردستان‌ بخشي‌ از سرزميني‌ است‌ كه‌ تحت‌ حكومت‌ مادها اداره‌ مي‌شد. حدود تاريخي‌ سرزمين‌هاي‌ تابع‌ دولت‌ ماد از شمال‌ با اورارتو، از غرب‌ با آشور و از جنوب‌ غربي‌ و جنوب‌ با ايلام‌ و سومر (بابل و اكاد‌) محدود بود. گروهي‌ در منطقه‌ شرق‌ دریاچه ارومیه مستقر شدند و نام‌ سرزمين‌ «آماداي‌» بر آن‌ نهادند و گروهي‌ در غرب‌ آن‌ ساكن‌ شدند و آن‌ سرزمين‌ را پارسوا (پارسوما) ناميدند. گروه‌ نخستين‌، دولت‌ ماد را پديد آورد و گروه‌ دوم‌ پادشاهي‌ نيرومند هخامنشي‌ را ايجاد كرد. سرزمين‌ ماد به‌ كشورهاي‌ متعدد تقسيم‌ شده‌ بود كه‌ به‌ صورت‌ حكومت‌هاي‌ كوچك‌ خود مختار و مستقل‌ اداره‌ مي‌شدند. «ماننا» يكي‌ از اين‌ دولت‌هاي‌ مستقل‌ در جنوب‌ درياچه‌ اروميه‌ تا حوالي‌ سقز امروز بود. اين‌ مردمان‌ پيش‌ از ورود آريايي‌های صحرانشين‌ هم‌، داراي‌ فرهنگي‌ عالي‌ و دولتي‌ متكامل‌ بودند. "زاموآ" سرزميني‌ بود كه‌ از كنار درياچه‌ اروميه‌ تا بخش‌هاي‌ علياي‌ رود «دياله‌» امتداد داشت‌. اين‌ سرزمين‌؛ مياندوآب‌، بانه‌ ، سليمانه‌ و سنندج‌ تا زهاب‌ امروزي‌ را در بر مي‌گرفت‌ و محل‌ سكونت‌ لولوبيان‌ بود .
موزه ها
موزه سنندج 
موزه‌ سنندج‌ در قسمت‌ بيرونی‌ يكی‌ از بناهای‌ دوره‌ قاجاريه‌ داير شده‌ است‌. اين‌ بنا به‌ منزل‌ «سالار سعيد» معروف‌ است‌ و مقارن‌ با سلطنت‌ ناصرالدين‌ شاه‌ قاجار در حدود 150 سال‌ پيش‌ توسط‌ يكی‌ از علمای بنام‌ اهل‌ سنت‌ «ملا لطف‌الله‌ شيخ‌الاسلام‌» قاضي‌ القضات منطقه‌ كردستان‌، در دو قسمت‌ حياط‌ و ساختمان‌ بيرونی‌ و حياط‌ و ساختمان‌ اندرونی‌ بنا شد. اين‌ بنا در سال‌ 1354 شمسي‌ به‌ موزه‌ تبديل‌ شد. موزه‌ سنندج‌ از دو بخش‌ مجزای تاريخ‌ و باستان‌شناسی‌ تشكيل‌ شده‌ است.
عمارت آصف ديوان (موزه مردم شناسي خانه کرد)
براساس نقل قول های مختلف احداث بناي اصلی عمارت آصف كه شامل تالار تشريفات است به دوران صفويه باز مي گردد. كه دردوره های بعدی بويژه در دوران قاجاريه وپهلوی بتدريج بخشهايی به آن افزوده شده است.
موزه حمام خان (ظهيری)
اين حمام در ضلع شمالی بازار سرپوشيده سنندج،‌ پايين تر از مسجد داروغه است. حمام دارای بخش های مختلفی از جمله سردر ورودی، ‌سريينه، حمام گرم، خزينه و ... است. بر طبق كتيبه سنگي موجود در سردر ورودی،‌ حمام در سال 1220 هـ.ق به دستور (امان الله خان اردلان) ساخته شد و بعدها به سبب تملك آن توسط (امين التجار) در سال 1296 هـ.ق (دوران حكومت فرهاد ميرزای معتمدالدوله، عموی ناصرالدين شاه) مورد مرمت و بازسازی عمده قرار گرفت.

              
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :
مطالب مشابه :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه